Samen met Jessica Roitman, hoogleraar Joodse studies aan de VU, en Yoram Groen, bestuurslid van de Jewish Union aan de VU, schreef ik dit opiniestuk in NRC.
In het kort:
Vier academici bekritiseerden in NRC het taskforcerapport Gevangen in Vrijheden. Samen met Jessica Roitman en Yoram Groen legde ik hun stuk naast het rapport zelf in ons gezamenlijke opiniestuk. Wat opvalt:
- De vergelijking met Trumps antisemitismebeleid klopt niet op de tijdlijn. De taskforce was al in november/december 2024 opgezet, ruim voor Trumps inauguratie.
- Het CJO wordt weggezet als “pro-Israël-organisatie”, terwijl het de formele koepel is van de Joodse gemeenschap, van orthodox tot liberaal. Labels als pro-Israël en zionistisch fungeren steeds vaker als diskwalificatie.
- Concrete meldingen van intimidatie, uitsluiting en agressie worden door de schrijvers van het eerdere stuk gerelativeerd als “interpretatieverschillen”. Bij andere minderheden accepteren we dat nooit!
- De kritiek richt zich selectief op de stevigste veiligheidsadviezen en negeert de aanbevelingen over onderwijs, training en bewustwording.
- De onderliggende vraag: welke Joodse stemmen gelden als legitiem? Alleen die uit de protestgemeenschap? Vertegenwoordiging verliest niet aan legitimiteit op basis van iemands politieke kleur.
Kernpunt: het risico dat antisemitismebestrijding wordt misbruikt om protest te begrenzen is reëel. Maar het omgekeerde risico is dat net zo: dat aandacht voor Joodse veiligheid bij voorbaat verdacht wordt gemaakt. Voer dat debat niet over de rug van de Joodse gemeenschap.
Het volledige stuk staat in NRC: lees het opiniestuk hier.
